Avontuur op de snelweg

Zo zit ik lekker in de auto met mijn vader rond te tuffen. Zonnetje schijnt, muziekje op. En dan begint het ineens te regenen, stopt de auto ermee en sta je stil op de buitenste rijstrook!

 

Juist in een auto die er compleet mee is gestopt, net voordat de spits echt begint! En denk je dat er ook maar iemand is die ons even van weghelft laat verplaatsen zodat wij veiliger op de vluchtstrook staan? Nee we hebben dik 5 minuten in de stort regen gestaan totdat er eindelijk een vrachtwagen chauffeur ons voor liet en wij de auto naar de kant konden duwen.

 

En ja daar sta je dan aan de kant van de weg. Dus mijn vader snel een vriend H. opgebeld of hij hem naar huis kon ‘slepen’. Terwijl vriend H. onderweg was kwam er een vriendelijke meneer van Rijkswaterstaat langs om ons in ieder geval van de snelweg af te helpen. Dus stonden we nog dik een half uur langs de afrit bij Hattem.

Waar de auto op een magische manier weer besloot het te doen, zodat wij weer rustig naar huis konden tuffen.

Daar is hij dan, eindelijk!

Jehtro Sem

 

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Na al 10 dagen overtijd te zijn en verschillende pogingen om weëen op te wekken. Begon het feest voor Mathijs zus om half 8 ‘s ochtends. Na een hele dag puffen bleek de kleine veels te groot te zijn om ooit door de bekken heen te kunnen. Dus om 7 uur ‘s avonds werd er besloten voor een keizersnede.

En om +/- 19.20 was het zover. Een jongetje! Met ruim 10 pond is het een grote “bouwvakker” zoals Lenneke hem noemt.

Jehtro omdat Richard en Len het een mooie naam vonden en Sem als samenvoeging van de namen van Lenneke (en dus ook Mathijs) overleden ouders Sjaak En Marrie.

 

Een neefje voor Mathijs. Nu kunnen jullie vast wel raden dat hij in de 7de hemel is? En dat ik persé mee moest om foto’s moest maken. Want hij was van mening dat de standaard digitale camera niet genoeg was ;) Trotse oom dat het is.

Slecht nieuws

Mathijs’ oma is overleden, woensdag op donderdag nacht. Ze heeft de leeftijd van 84 behaald en is vredig gestorven in haar slaap zonder pijn.

Na toch wel een redelijke tijd ziek te zijn geweest. Ziek is niet het goede woord, ze was gewoon ‘op’. Nadat zoveel familie van haar is dood gegaan (man, broers, zussen) in een paar jaar tijd, was het overlijden van Mathijs vader 4 jaar geleden de druppel en sindsdien is het echt slechter gegaan.

 

Toch geeft dit veel verdriet en heb ik even geen zin om vrolijke berichten te plaatsen. Heb er om eerlijk te zijn ook geen tijd voor. Dinsdag is de begravenis, daarna zal ik vast weer posten.

« Vorige berichten Volgende berichten »